Neogotiek in den vreemde

donderdag 20 december 2012 door: Theo Cuijpers

Kathedraal van Arucas.Een korte vakantie geeft altijd weer bloginspiratie. Dat hoopte ik tenminste en mijn hoop is uitgekomen. Wie had dat dat gedacht, want de reis ging naar Gran Canaria en daar is de relatie met Brabant en haar erfgoed ver te zoeken, tenminste dat  dacht ik. Tot ik in Arucas kwam, een stadje in het noorden van het eiland.

Zonder overdrijving kunnen we stellen dat neogotische kerken iets typisch zijn voor onze provincie. Ik heb het nooit wetenschappelijk onderzocht maar veronderstel dat we in Noord-Brabant de hoogste neogotiekdichtheid ter wereld hebben, dus is neogotiek een beetje van ons.

Natuurlijk neogotiek komt ook buiten onze grenzen voor, zeker in andere Nederlandse provincies met katholieken, maar, ontdekte ik, ook op Gran Canaria.

Daar staat misschien wel het vreemdste neogotische bouwwerk ter wereld, gezien door mijn Brabantse ogen. Een omgang rond de kerk doet je drie keer denken dat je aan de voorkant staat, en de achterkant ziet er ook heel anders uit dan we gewoon zijn.

Interieur kerk.Op luchtfoto’s kun je zien dat de kerk in het midden bovenop een plat dak heeft, iets dat we in Brabant ook niet kennen. De plattegrond is bijna vierkant, wellicht geen keuze, maar opgelegd door de beperkte mogelijkheden ter plaatse.

Nog even de feiten; het gaat om de kerk van Jan de Doper, die vanaf 1909 door de Catalaanse architect Manuel Vega i March werd gebouwd in het plaatselijk rijkelijk aanwezige lavasteen. In de volksmond wordt het gebouw, vanwege haar omvang, de kathedraal van Arucas genoemd, maar is dat feitelijk niet.

We hadden geluk, de kerk was open en het interieur zag er in onze ogen heel wat vertrouwder uit. Mooie glas in loodramen en beelden. Even dachten we in Brabant te zijn, gelukkig was het buiten weer gewoon Gran Canaria. 

 

 

 

 

 

 



reactiesMonument Religie Toerisme 


Thuis in Brabant
 
Links | Colofon