De Tachtigjarige Oorlog

De Tachtigjarige Oorlog wordt tegenwoordig ook vaak aangeduid als de Nederlandse Opstand. Die term geeft aan waar het de strijdende partijen om te doen was: om de macht in de Nederlanden.

Als begin van de Tachtigjarige oorlog wordt de slag bij Heiligerlee aangegeven. In deze op zich onbeduidende veldslag uit 1568 behaalde Willem van Oranje zijn eerste overwinning op Spaansgezinde troepen.

Feitelijk waren de spanningen al veel eerder hoog opgelopen, eerst met de beeldenstorm van 1566, vervolgens met de repressiemaatregelen van Alva vanaf 1567. Hoewel de geschiedenisboeken de Tachtigjarige Oorlog laten beginnen in 1568, valt in strikte zin op die begindatum nog wel wat af te dingen.

Voor Noord-Brabant had de opstand zeer grote gevolgen door de vele veldslagen en belegeringen die daar zijn uitgevochten. Ze hebben mede bijgedragen aan de verdere verarming van dit gebied in de 17de eeuw. Bovendien werd de ontwikkeling van de steden ingrijpend beïnvloed doordat het zwaar versterkte vestingen werden. Het godsdienstig leven werd eveneens ernstig verstoord doordat steeds wisselende partijen het op dat gebied voor het zeggen hadden.

De Tachtigjarige Oorlog verliep zeer ongelijkmatig. Niet altijd was er sprake van heftige strijd en in 1609 werd zelfs een Twaalfjarig Bestand gesloten waarin de strijdende partijen probeerden om een oplossing voor hun conflict te vinden. Dit bestand gaf een adempauze waarin met name in de Zuidelijke Nederlanden het culturele leven zich kon herstellen. Ook Noord-Brabant heeft hiervan nog enigermate kunnen profiteren.

De Tachtigjarige Oorlog eindigde in 1648 met de Vrede van Münster. In dit verdrag erkende Spanje de soevereiniteit van de Republiek. De Noordelijke en Zuidelijke Nederlanden werden voortaan van elkaar gescheiden door een grens. Het gebied ten zuiden daarvan bleef onder Spaans bestuur.



Thuis in Brabant
 
Links | Colofon