Jan I als dichter

Jan I heeft een aantal minneliederen geschreven die deel uitmaken van de vroegste Nederlandse literatuur. Het bekendste van deze liederen is Eens meiensmorgens vroe:

    Eens meien morgens vroege
    Was ic opghestaan;
    In een scoen boemgerdekine
    Soudic spelen gaen.
    Daar vant ic drie joncfrouwen staen,
    Si waren so wale ghedaen,
    Dene sanc voor, dander sanc na:
    Harba lorifa, harba harba lorifa,
    harba lorifa!

    Doe ic versach dat scone cruut
    In den boemgardekijn,
    Ende ic verhoorde dat suete gheluut
    Van den magheden fijn,
    Doe verblide dat herte mijn,
    Dat ic moeste singhen na:
    Harba lorifa, harba harba lorifa,
    Harba lorifa!

    Doe groette ic die alrescoenste
    die daer onder stont.
    Ic liet mine arme al omme gaen
    Doe ter selver stont;
    Ic woudese cussen an haren mont;
    Si sprac: "Laet staen, laet staen, laet staen".
    Harba lorifa, harba harba lorifa,
    Harba lorifa!