Legenden rond Johanna van Brabant

Over Johanna van Brabant werden verschillende verhalen verteld die overigens niet op hun realiteitsgehalte kunnen worden getoetst. Eén verhaal speelde zich af in Hilvarenbeek:

"Hertogin Johanna van Brabant was met haar koets op weg door Brabant. Dat was in de dagen tussen kerst en nieuwjaar. Ze kwam vast te zitten in de modder in het gebied Westerwijk. Haar medereizigers zijn toen hulp gaan halen bij een boerderijtje, maar de mensen daar wilden niet helpen. Vervolgens zijn ze ergens anders hulp gaan halen en die mensen wilden wel helpen. De hertogin heeft die nacht onderdak gekregen in de herberg en de volgende ochtend zag ze hoe mooi de kerktoren was. Uit dankbaarheid schonk ze een klokje aan de toren, die iedere avond moest luiden rond het tijdstip waarop zij vastraakte in de modder en de mensen haar kwamen helpen. De hertogin schonk aan de boeren die haar hadden geholpen een stuk grond, waarvan het vruchtgebruik ten goede kwam aan de mensen van de buurtschap. En ze zei dat na haar dood ieder jaar tijdens de nachtmis voor haar gebeden moest worden. Het klokje dat iedere avond luidt herinnert ons aan de opdracht dat mensen elkaar moeten helpen wanneer iemand in moeilijkheden verkeert." (tekst: Cees Remmers).