Drakenstein-urnen

Drakenstein-urnen dateren uit de overgangsperiode van nieuwe steentijd naar bronstijd, vanaf omstreeks 1500 tot ca. 1000 vóór Christus. Ze zijn genoemd naar de eerste vondsten van dit type aardewerk in een grafheuvel op het landgoed Groot-Drakenstein bij Hilversum. De vorm van de Drakenstein-urnen heeft zich geleidelijk aan ontwikkeld uit het Hilversum-aardwerk. Het oppervlak van deze potten is meestal ruw en korrelig, snel breekbaar en verschraald met stukjes kwarts of grind. Ze zijn min of meer emmervormig en hebben een hoogte van 30 tot 40 cm. De enige decoratie is een zogenaamde stafband onder de rand, net boven de plaats waar de potten het wijdst zijn, verder zijn ze onversierd. Deze band kan ook een functie hebben gehad bij het vastbinden van een afdekking van de pot met textiel. Een touw onder de stafrand zal minder snel wegglijden. Drakenstein-urnen zijn op vele plaatsen in Noord-Brabant aangetroffen, maar ook in de wijde omgeving daarvan.