Urnenvelden

Tijdens de late bronstijd, zo omstreeks 1100 vóór Christus, zien we een nieuw fenomeen in Brabant, de urnenvelden. Het is een wijze van begraven die vrijwel onveranderd ook in de ijzertijd nog lang in gebruik zou blijven.

Op een urnenveld werden de gecremeerde resten van de overledenen in een doek of urn begraven. Daarover heen werd een relatief kleine heuvel opgeworpen, met een diameter van vier tot zes meter. Rondom die heuvel lag een cirkelvormige greppel. Iedere dode kreeg een eigen heuvel, zo ontstond een urnenveld. Omdat de heuvels niet zo groot waren, zijn ze in latere tijd dikwijls verdwenen, maar de sporen van de greppels zijn bij opgravingen soms nog erg goed zichtbaar als donkere cirkels in het witte zand.

Op verschillende locaties in Noord-Brabant zijn de resten van omvangrijke urnenvelden teruggevonden. Het hier afgebeelde opgravingsterrein is het urnenveld van Laag Spul bij Hilvarenbeek dat al in 1969 is opgegraven. Behalve ronde werden daar ook langwerpige greppels aangetroffen. Of daarbinnen ook werd begraven of dat ze een andere functie hadden, is onzeker.