Jan Kruysen (Liempde 1874 - Eindhoven 1938)

Jan Kruysen werd geboren in Liempde in een kleine arbeiderswoning aan de tegenwoordige Hoekstraat. We weten weinig over zijn jeugd en over de wijze waarop zijn schilderstalent tot ontwikkeling is gekomen. Vast staat dat hij autodidact was.

Hij kwam pas echt met de schilderkunst in aanraking door zijn werk bij Peinture Bogaerts in Boxtel waar olieverfschilderijen werden gemaakt op basis van een fotografisch procédé. Hij woonde toen in Boxtel waar in 1898 zijn zoon Antoon werd geboren die later als kunstenaar ook buiten de grens zeer bekend zou worden.

In 1905 verhuisde hij naar Woensel bij Eindhoven, eerst naar een huis aan de Boschdijk, en toen hij daarvoor de huur niet meer kon opbrengen naar de laatmiddeleeuwse toren van het dorp.

Na de dood van zijn eerste vrouw, die in 1915 in het kraambed van haar zestiende kind overleed, verhuisde hij naar Heeze waar hij tot 1920 zou blijven woonde.

Daarna zwierf hij enkele jaren rond door Duitsland en Silezië. Na zijn terugkeer naar Nederland in 1924 vestigde hij zich in Oirschot. daar is hij de rest van zijn leven blijven wonen.

In zijn vroege werken zocht hij aansluiting bij de impressionisten maar al snel werd hem duidelijk dat een expressionistische werkwijze beter paste bij zijn flamboyante karakter. Daarnaast onderging hij de invloed van het symbolisme, in bijzonder van het werk van Jan Toorop en Thorn Prikker.

Kruysen was een zeer gelovige katholiek die in de vormentaal van het symbolisme mogelijkheden zag om aan die religiositeit concreet gestalte te geven. Het is dan ook niet zonder symboliek dat hij zijn werk signeerde met twee kruisjes.

Zijn eigen levensfilosofie werd door hem vastgelegd in 'Het Boek, Gedachten en Beelden' dat door hem in 1933 in eigen beheer werd uitgegeven.

Behalve werken met een religieuze of symbolische connotatie maakte hij portretten, bloemstillevens, landschappen en schilderijen van boerderijen.