Jan Sluijters ('s-Hertogenbosch 1881 - Amsterdam 1957)

Jan Sluijters vertrok al in 1893 met zijn ouders uit Den Bosch omdat zijn vader, een graveur en illustrator, in Amsterdam meer kans had op een goede betrekking. Sluijters is dan ook vooral een Amsterdamse kunstenaar. Met 's-Hertogenbosch en het daar heersende kunstklimaat had hij niets.

Korte tijd echter verbleef hij in Heeze, in 1908 en een deel van 1909. Hij onderscheidde zich daar van de andere schilders die er in diezelfde periode werkten door zijn totaal afwijkende manier van schilderen, sterk beïnvloed door postimpressionisme en fauvisme waarmee hij in 1906 in Parijs kennis had gemaakt.

Sluijters werkte in Heeze een jaar nadat hij zijn spraakmakende schilderij Bal Tabarin had gemaakt. In dat schilderij registreerde hij de wervelende sfeer in een uitbundige feestzaal in Montmartre door middel van snelle kleurtoetsen. Die manier van werken met snelle en korte penseelstreken kenmerkt ook de schilderijen die hij in Heeze maakte. Ook de invloed van het late werk van Van Gogh is erin voelbaar.

Sluijters had in deze jaren ook een goed contact met Piet Mondriaan die toen ook in deze stijl experimenteerde.

De beste schilderijen die hij in Heeze en omgeving maakte zijn in deze deels postimpressionistische, deels expressionistische stijl geschilderd.