Antoon van Welie (Afferden 1867 - Den Haag 1957)

Antoon van Welie werd geboren in het Gelderse Afferden. Zijn eerste tekenlessen kreeg hij in het atelier van Charles Grips in Vught. Zelf zegt hij daar niet veel geleerd te hebben. Uit die tijd dateert het hier afgebeelde schilderijtje 'Koffiemalen'. Verder bezocht hij de Koninkijke School in Den Bosch om daarna over te stappen naar de academie van Antwerpen. Daar leverde hij goede prestaties wat hem een onderscheiding van Koning Leopold II opleverde. Na een reis naar Italië met een beurs van koning Willem III vestigde hij zich in 1895 in Den Bosch. Hij woonde daar tot 1904 en verdiende zijn geld met het ontwerpen van reclamedrukwerk. In deze tijd maakte hij veel portretten van vrienden. Stilistisch sluiten de portretten uit deze tijd aan bij het toen heersende symbolisme. Dat verklaart de dromerige sfeer in het hier afgebeelde portret dat als titel 'Douleur', de droefheid, heeft gekregen. In deze periode gaf hij les aan de jong Bossche schilder Jan Bogaerts in wiens vroege werk we het dromerige symbolisme van Van Welie terug zien. In 1899 brak hij alsnog door, nadat zijn werk op een expositie in Antwerpen bewonderd was door Anatole France. Met diens steun kreeg hij de mogelijkheid om in Parijs aan exposities deel te nemen. Vrijwel onmiddellijk had hij succes en werd hij een belangrijk society-schilder. De charme van zijn symbolistische werk komen we daarin echter niet meer tegen en voor Noord-Brabant heeft die latere ontwikkeling geen directe betekenis meer gehad.