Gérard van Spaendonck (Tilburg 1746 - Parijs 1822)

Gérard van Spaendonck werd geboren in een gegoede Tilburgse familie. Zijn vader was tot 1754 rentmeester op het kasteel van Tilburg en daarna tot 1762 burgemeester van die plaats. Hij kreeg zijn opleiding bij Guillaume-Jacques Herreyns (1743-1827) in Antwerpen en vertrok in 1769 naar Parijs. Daar werkte hij aanvankelijk als botanicus en tekenaar in de botanische tuinen.

Toen zijn grote talent als bloemschilder werd herkend, werd hij dankzij de bemiddeling van de toen toonaangevende schilder Claude-Henri Watelet aangesteld tot miniatuurschilder aan het hof van Lodewijk XVI.

Enkele jaren later werd hij directeur van de Jardin des Plantes en korte tijd daarna lid van de prestigieuze Académie des beaux-arts. In 1804 ontving hij als een der eersten de pas ingestelde orde van het Legioen van Eer, en in 1808 werd hem door keizer Napoleon de titel van graaf verleend. 

Het Noordbrabants Museum bezit onder meer één van zijn rijpere werken, het stilleven met bloemen in een albasten vaas. Van Spaendonck heeft voor dit schilderij bloemen uit verschillende seizoenen tot één geheel gecomponeerd. Het betreft negentien bloemsoorten en vijf vruchten. daarnaast zijn ook nog tien insecten in de compositie opgenomen. De bloemen staan in een rijk geornamenteerde vaas op een marmeren plint, zoals dat vaak op de schilderijen van deze schilder het geval is. Opmerkelijk is de ingewikkelde compositie op basis van meerdere diagonale gezichtsassen.

Behalve andere schilderijen van Van Spaendock bezit het Noordbrabants Museum zijn portret door Nicolas Antoine Taunay en een reeks van vierentwintig gravures uit, die naar zijn aquarellen werden vervaardigd. Het zijn zes series van vier stuks, die gebundeld werden onder de titel Fleurs dessinées d'après nature par G. van Spaendonck.