Bossen

De Brabantse oerbossen die na afloop van de ijstijd grote delen van de provincie bedekten zijn allemaal verdwenen. De huidige bossen werden aangelegd door de mens met het doel om woeste gronden te ontginnen en zandverstuivingen in te perken. Een bijkomend effect van de bosbouw was economisch: het hout van met name bepaalde dennensoorten werd verkocht voor gebruik in de mijnen, waar het de gangen moest stutten en als masthout voor de scheepsbouw. De vele naaldbossen, niet altijd de boeiendste of ecologisch meest interessante, zijn zo ontstaan. Het oudste naalbos is het Mastbos bij Breda dat omstreeks 1515 werd aangelegd in opdracht van graaf Hendrik III van Nassau.
Loofbossen komen verspreid over de hele provincie voor, maar de totale omvang ervan is ten opzichte van de bebouwde omgeving relatief beperkt. Een groot complex is het landgoed De Utrecht ten zuiden van Hilvarenbeek met parkachtig aangelegde bossen van gevarieerde samenstelling. Het landgoed werd vanaf 1898 aangelegd door levensverzekeringsmaatschappij De Utrecht. Het bestaat uit 1800 hectare bos, 400 hectare natuurterrein en 600 hectare land- en bouwgrond.