De grotten- of holenbeer

De holenbeer (Ursus speleus) was ondanks zijn indrukwekkende uiterlijk geen roofdier, maar een reusachtige planteneter. De mannetjesdieren bereikten rechtop een hoogte van 3,5 meter en wogen rond de 400 kilo. Ze hadden een zware schedel, een laag voorhoofd en twee tien cm lange hoektanden.

In Brabant, waar diverse skeletresten van holenberen zijn gevonden, hebben ze geleefd tot aan het einde van de ijstijd.