De Vlaamse schuur

De Vlaamse schuur is een oud schuurtype dat veel voorkomt in het westen van de provincie Noord-Brabant en de Belgische provincie Antwerpen. Er zijn aanwijzingen dat dit type schuur al werd gebouwd bij middeleeuwse kloosters en dat het later door de boeren is overgenomen. 

De Vlaamse schuur heeft meestal een driebeukige plattegrond waarbij de middenruimte diende als tasruimte voor het hooi. Eén van de zijbeuken diende voor de opslag van werktuigen, de andere kon een stalfunctie krijgen. De wanden van de schuur werden vaak gemaakt met zwartgeteerde planken. Het dak bestond uit riet. Dikwijls was er een inspringende toegangsdeur waardoor wagens naar binnen kunnen rijden om de oogst op te tasten. Deze toegangsdeur bevindt zich meestal een de korte zijde van de schuur of in een terugspringende hoek.

Dikwijls is ook de gebintconstructie van de Vlaamse schuur afwijkend van wat we meestal zien. In dat geval steken de ankerbalken aan één zijde van de constructie over zodat ze extra ruimte maken in het zijlangsdeel. Op de foto van het gebint van een nieuwgebouwde Vlaamse schuur in Schijndel is die constructie goed zichtbaar.

De Vlaamse schuur heeft in het noordwesten van de provincie Noord-Brabant vaak model gestaan voor complete boerderijen. Ook elders in de provincie is dit zeer oude schuurtype gebouwd.