Kasteel van Heusden

Het waterkasteel van Heusden ontstond in de 12de eeuw. De oudste delen waren een zware, achthoekige donjon met een doorsnede van 8 meter, en een vierkante toren van 10 bij 10 meter.

De buitenmuren muren waren opgetrokken in tufsteen, aan de buitenkant bekleed met kalksteen, en opgevuld met gietwerk. Na voltooiing van deze torens werd het terrein daaromheen ongeveer twee meter opgehoogd en met een houten palissade omgeven die waarschijnlijk in de 13de eeuw al is vervangen door stenen muur.

In 1328 werd het kasteel eigendom van de hertog van Brabant. Waarschijnlijk is toen of kort daarna de zware, twee meter dikke nieuwe ringmuur gebouwd. Deze bakstenen muur had aan de binnenzijde een weergang achter beschermende kantelen. Ook de voorburcht moet rond deze tijd zij ontstaan. Enkele jaren later liet hertog Jan III een nieuwe achthoekige donjon bouwen in de gracht. Deze enorme donjon had een diameter van bijna 20 meter en muren van vier meter dikte.

Nadat het kasteel weer in Hollandse handen terecht was gekomen werd aan de noordkant van de ringmuur een vleugel uitgebouwd. Ook de voorburcht werd toen uitgebreid.

In 1667 werd de zware donjon van Jan III door de bliksem getroffen. In de toren bevond zich toen een kruitmagazijn dat explodeerde. Het kasteel werd door deze enorme explosie totaal verwoest.

Op dit moment resteren van het kasteel alleen nog fundamenten die in 1987-88 weer zichtbaar zijn gemaakt.