Esdonkse kapel

De Esdonkse kapel bij Gemert is gewijd aan de heilige Maria-Magdalena. Het is een driezijdig gesloten zaalkerkje met een tuitgevel en een eenvoudige dakruiter.

De kapel zou zijn gebouwd ter herinnering aan de bekering van een ontspoorde Spaanse officier die in de 16de eeuw na het aanroepen van Maria-Magdalena, de patrones van de zondaars, genezen zou zijn van syfilis.

De precieze bouwtijd is onbekend. Het kapelletje wordt al vermeld in een document uit 1562, maar het is goed mogelijk dat die vermelding betrekking heeft op een houten voorganger. Er zijn sterke aanwijzingen dat dit houten kapelletje in 1695 in opdracht van de rentmeester van de Duitse Orde in Gemert in steen werd herbouwd. Ook het klokje op het dak van de kapel is voorzien van dat jaartal.

In het gebouw werd behalve een beeld van Maria-Magdalena ook een beeld vereerd van de gestorven Christus in zijn graf. Bedevaartgangers offerden bij het beeld roestige spijkers. De betekenis daarvan is onzeker. Misschien dat de roest verwijst naar een bepaalde vorm van huiduitslag waarvoor mensen bij het beeld genezing kwamen vragen. Misschien ook is er een relatie met de spijkers waarmee Christus werd gekruisigd. In het verleden schijnen er ook spijkers in de deur van de kapel te zijn geslagen, misschien de voortzetting van een veel ouder gebruik om spijkers in een speciaal daartoe bestemde boom te slaan.

In 1942 werd een lage uitbouw toegevoegd die het Heilig Graf verbeeldt. In deze uitbouw ligt een houten beeld van de gestorven Christus.

De kapel trok, behalve veel omwonenden in het verleden ook zigeuners aan die spijkers kwamen offeren en soms een laken en kussen achterlieten bij het beeld. Volgens een legende hebben zigeuners de vijfde spijker gestolen die bestemd was om het hart van Christus te doorboren. Uit dank daarvoor zou God hen beschouwen als een uitverkoren volk. Het spijkeroffer zou hen aan deze overlevering herinneren.

Bekijk een serie foto's van de Esdonkse kapel.