Protestantse kerkgebouwen

Vanwege de grote rol die de verkondiging van het Woord innam binnen de protestantse eredienst kregen de nieuw te bouwen kerken een centraliserende plattegrond. De predikant werd in die kerken omgeven door de gelovigen die hem op alle plaatsen in de kerk goed konden verstaan.

Het oudste voorbeeld van een protestants kerkgebouw van dit type is de achthoekige kerk van Willemstad, gebouwd tussen 1597 en 1607 naar het ontwerp van Coenraet van Norenburch uit Dordrecht. Het is een sober gebouw, afgesloten door een houten kroonlijst en een tentdak met een klein klokkentorentje. Aan de zuidkant is een vierkante toren gebouwd die iets hoger is dan het muurwerk van de kerk en die via een schilddak met het dak van de kerk zelf verbonden is.

Een veel later voorbeeld van protestantse kerkenbouw is de Hervormde Kerk van Capelle. De plattegrond van het in 1750 opgetrokken gebouw heeft de vorm van een langgerekte achthoek. De grote rondboogvensters zorgen voor een grote lichtopbrengst in het interieur van de kerk.