Roosendaal

Roosendaal dankt zijn bloei vooral aan de opkomst, na 1300, van de turfstekerij in de rond het dorp liggende veengebieden. Turf werd gebruikt als huisbrandstof. Door de groeiende bevolking was de behoefte daaraan in de loop van de middeleeuwen toegenomen.

Roosendaal kreeg in 1400 het recht op een weekmarkt en werd een centrum van de handel van deze brandstof, vooral na de aanleg van de Steenberse en Roosendaalse Vliet.

Via de Roosendaalse haven werd de turf verscheept naar Holland, Zeeland, Vlaanderen en Brabant. Ook werd de turf geëxporteerd naar Frankrijk en Engeland.

De commerciële rol van Roosendaal blijkt uit het bezit van een marktplein dat uit het midden van de 15de eeuw dateert. Aan dit plein werd in de 16de eeuw een voor die tijd opvallend raadhuis gebouwd. Het laatgotische karakter daarvan met kleine vensters en trapgeveltjes is door een latere, classicistische verbouwing helaas verloren gegaan.

Langs de verbindingswegen verdichtte de bebouwing zich snel waardoor Roosendaal een van de meest verstedelijkte dorpen van Brabant werd.