Uden

Uden kreeg vorm als dorp vanaf de 11de eeuw toen het de kern werd van een reeks verspreid liggende agrarische gehuchten. Aanvankelijk was het met de van oorsprong 13de-eeuwse Petruskerk vooral een kerkelijk middelpunt. In 1339 kreeg Uden een schepenbank wat aangeeft dat de plek bovenlokale betekenis had. Die betekenis was vooral te danken aan de regionale marktfunctie die zich na 1300 had ontwikkeld. Er waren twee marktpleinen. Op een ervan ontwikkelde zich een belangrijke weekmarkt. Op een kaart uit 1811 is te zien hoe wegen tussen de omgeving van de kerk en de twee marktpleinen een netwerk vormden.

De bijzondere staatkundige positie van Uden na de Tachtigjarige Oorlog als vrije heerlijkheid met de daarbij horende vrijheid van godsdienst gaf de plaats een bijzondere status binnen Brabant. Het werd een toevluchtsoord voor kloosters en religieuze instellingen en ook vestigden zich er kunstenaars die religieuze kunst maakten.