Eethen, PKN-kerk

De kerk in Eethen liep in 1944 zware oorlogsschade op. Bij het herstel in de daaropvolgende jaren bleek dat het tufstenen schip van de kerk dateert uit de 12de eeuw. Dat was vóór de verwoesting niet bekend. Behalve de fraaie rondbogen op vlakke muurbanden (lisenen) werden ook nog enkele kleine romaanse vensters aangetroffen waarvan de dagkanten met witte kalk waren bepleisterd om de lichtopbrengst te verhogen. Ook werden nog enkele houten kozijnen uit de 12de eeuw teruggevonden.

De kerk van Eethen bewijst dat de vormgeving van de romaanse stijl in de 12de eeuw ook tot de kleinere dorpen van Noord-Brabant was doorgedrongen.

Omstreeks 1300 werd het schip van de kerk in westelijke richting met één bakstenen travee verlengd. In de 14de eeuw werd de toren opgetrokken, eveneens in baksteen. Met de bouw van het koor werd in de 15de eeuw een begin gemaakt. Behalve bakstenen werd daarvoor ook het tufsteen gebruikt dat beschikbaar was gekomen bij de sloop van het vroegere romaanse koor. Die wijze van bouwen met twee steensoorten wordt 'speklaagtechniek' genoemd.

Bij de restauratie in de jaren 1948-1951 zijn de romaanse vormen weer in hun oorspronkelijke vorm hersteld. De bovenste helft van de toren is nieuw en vervangt het deel dat bij de beschietingen verloren was gegaan.