Willibrordus

Willibrord werd omstreeks 658 in het Angelsaksische koninkrijk Northumbrië in Oost-Engeland geboren. Als kind al kwam hij terecht in het klooster van Ripon bij York. Later vertrok hij naar de abdij van Rathmelsigi in Ierland waar hij in 688 tot priester werd gewijd. Twee jaar later stak hij de Noordzee over en begon hij zijn bekeringswerk onder de Friezen.

In 695 wijdde de paus hem tot aartsbisschop van de Friezen. Utrecht werd de plaats van zijn bisschopszetel. Van de Frankische adel kreeg hij vele landgoederen geschonken, waarvan er een aantal ook in het huidige Noord-Brabant lagen. Deze bezittingen werden na zijn dood in 739 overgedragen aan de door hem gestichte abdij van Echternach waar hij ook begraven ligt.

Zijn missioneringswerk was vooral gericht op Noord-Nederland. Over zijn eigen rol in de kerstening van Noord-Brabant weten we vrijwel niets. Het is - ondanks alle legendenvorming - niet aannemelijk dat hij daar erg actief is geweest.