De Willibrordusputjes in Noord-Brabant

Volgens oude bronnen zou Willibrordus goederen hebben verworven in Diessen. Nij zijn dood zijn die overgegaan naar de abdij van Echternach. Uiterlijk in de late middeleeuwen werd vanuit die abdij of door haar rentmeesters in Noord-Brabant de verering van Willibrord in Diessen geïntroduceerd.

Centraal in deze verering stond de Willibrordusput naast de kerk waarvan het wonderdadige water de kracht zou hebben om een kinderziekte te genezen, het zogenaamde gebrek van Sint Willibrord, herkenbaar aan knobbeltjes op de ribben.

Ook bezat de kerk van Diessen relieken van de heilige waardoor pelgrims werden aangetrokken. De kerk en de put trokken vooral in de 17de eeuw veel pelgrims, later werd de verering een meer lokale aangelegenheid en in de 19de eeuw werd aan het water geen genezende werking meer toegeschreven.

In Bakel zou Willibrordus volgens een legende twee maal gepredikt hebben en daaarna kinderen het doopsel hebben toegediend. Zo zou de Bakelse Willibrordusput zijn ontstaan die nog steeds ten noorden van de Willibrorduskerk kan worden bezocht.

Andere Willibrordusputten op Brabantse bodem liggen of lagen onder meer in Alphen, Asten, Berkel, Deurne, Eersel, Ruimel bij Sint Michielsgestel, Oss en Vessem. Het water uit Vessem had de naam oogziekten te genezen.