Clovis en zijn opvolgers

Clovis (ca. 466-511) slaagde erin om kleinere Frankische rijken te verenigen en breidde zijn macht tot ver in Frankrijk uit. Parijs werd de hoofdstad van zijn rijk. Ook bekeerde hij zich tot het christendom. Daarmee hoopte hij de Frankische stammen aan zich te binden die al eerder ooit tot het christendom waren bekeerd. Zijn stap had tevens tot gevolg dat de samenwerking tussen Kerk en staat toenam en dat de Kerk een grote rol ging spelen in het maatschappelijk leven.

Stabiel was Clovis' rijk niet, al was het maar omdat het Salische erfrecht voorzag in een verdeling van het grondgebied over alle zonen van de koning. Onder de opvolgers van Clovis werd dan vaak ook heftige strijd gevoerd om de verdeelde bezittingen weer te verenigen.

In deze chaotische tijd woonden in Noord-Brabant (Taxandrië) slechts weinig mensen. Het maakte deel uit van het noordoostelijke stuk van het rijk, dat Austrasië werd genoemd. Pas in de tweede helft van de 6de eeuw trokken mensen vanuit omliggende gebieden naar de hoger gelegen gronden van Brabant om daar landbouwbedrijfjes te beginnen of zich bezig te houden met visvangst.