Graven en grafvondsten

In de Merovingische tijd werden de doden bijgezet in ondergrondse houten grafkamers. In zo'n grafkamer kon de ruimte voor de dode door een schot worden aangegeven, maar gebruikelijker was het om het lichaam in een aparte houten kist in de grafruimte te plaatsen. In deze periode hield men nog vast aan het oude gebruiken om de dode te voorzien van grafgiften.

Merovingische graven zijn in Brabant onder meer gevonden in Alphen, Bergeijk, Veldhoven en Meerveldhoven. Het grafveld van Meerveldhoven dateert uit de 7de eeuw en bevat 50 kistgraven en 7 crematiegraven van ongeveer drie generaties van een kleine dorpsgemeenschap. De crematieresten zijn in ondiepe kuilen zonder grafgiften begraven.

De graven liggen allen zuidwest-noordoost georiënteerd en min of meer naast elkaar. Men spreekt daarom dan ook van rijengraven. Men denkt niet dat de wijze van begraven verband houdt met christelijke tradities; het lijkt er meer op dat de Franken hier vasthouden aan al zeer oude gebruiken.

De grafvondsten in de soms rijk gevulde graven zijn de belangrijkste materiële getuigenissen uit dit tijdvak van de Brabantse geschiedenis.